Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 16 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

mactet | ve: pres subj act 3rd sg

• macto, āvi, ātum, 1 (old form of perf. subj. mactassint, Enn., Afran., and Pompon. ap. Non. 342, 12 sq.), v. freq. a. [macto, kindr. to Sanscr. makh, mah; intens. māmahyata, to slaughter, sacrifice; maha, victim; the ct in macto like vectum from veho; hence],
  1. I. Within the religious sphere, to offer, sacrifice, immolate any thing in honor of the gods: ferctum Jovi moveto et mactato sic, Cato, R. R. 134, 2; so id. ib. § 4: pultem dis mactat, Varr. ap. Non. 341, 28: nigras pecudes, Lucr. 3, 52: lectas de more bidentes Cereri, Verg. A. 4, 57; Varr. ap. Non. 114, 27: mactatus vitulus concidit propter aras, Lucr. 2, 353: manibus divis mactata, id. 6, 759: mactata veniet lenior hostia, Hor. C. 1, 19, 16: mactata Polyxena, Ov. M. 13, 448: trecenti ex dediticiis hostiarum more mactati, Suet. Aug. 15: vite caper morsa Bacchi mactandus ad aras, Ov. M. 15, 114: suovetaurilia mactanda, Fronto de Fer. Als. 3 Mai.: se Orco, Liv. 9, 40: hostium legiones Telluri ac diis Manibus mactandas dabo, id. 10, 28; cf.: ruptores pacis ultioni et gloriae, Tac. A. 2, 13.—
  2. II. Beyond the relig. sphere.
    1. A. To present, reward, honor with any thing good or bad: Livius inde redit magno mactatu' triumpho, Enn. ap. Serv. Verg. A. 9, 641 (Ann. v. 302 Vahl.): eos ferunt laudibus et mactant honoribus, heap honors on, extol, Cic. Rep. 1, 43, 67 (also ap. Non. 342, 5); id. Vatin. 6, 14; id. Div. 1, 11, 18.—
    2. B. Far more freq. in a bad sense, to afflict, trouble, punish with any thing: illum di deaeque magno mactassint malo, Enn. ap. Non. 342, 15 (Trag. v. 377 Vahl.); Afran. ib. 16; Cic. Vatin. 15, 36; cf. without abl., Pompon. ib. 12: dotatae mactant et malo et damno viros, Plaut. Aul. 3, 5, 61; cf.: mactare malo adficere significat, Non. 342, 8: aliquem infortunio, Plaut. Poen. 3, 1, 14: faxo tali eum mactatum, atque hic est, infortunio, * Ter. Phorm. 5, 9, 39: hostes patriae aeternis suppliciis vivos mortuosque mactabis, pursue, punish, Cic. Cat. 1, 13, 33; cf.: divisores omnium tribuum domi ipse suae crudelissima morte mactaret, id. Harusp. Resp. 20, 42: aliquem summo supplicio, id. ib. 1, 11, 27: aliquem morte, id. Rep. 2, 35, 60: mactantur comminus uno exitio, Sil. 17, 500.—
    3. C. To kill, slaughter, put to death: hic mactat Ladona, Pheretaque Demodocumque, Verg. A. 10, 413: illigatas mollibus damas plagis, Mart. 1, 50, 24: haec dextra Lernam taetra mactata excetra Pacavit, Cic. poët. Tusc. 2, 9, 22.—
    4. D. To magnify; trop, to extol, glorify, honor; esp. to glorify honor a deity with sacrifices, to worship: Liberum patrem fanorum consecratione mactatis, Arn. 1, 24: puerorum extis deos manes mactare, Cic. Vatin. 6, 14.—
    5. E. Poet., to give splendor to a festival: lacte Latinas, Cic. poët. Div. 1, 11, 18.—
  3. F. Aliquem or aliquid, to overthrow, ruin, destroy, Cic. Fl. 22, 52: quorum ego furori nisi cessissem, in Catilinae busto vobis ducibus mactatus essem, should have been sacrificed, id. ib. 7, 16: perfidos et ruptores pacis ultioni et gloriae mactandos, to offer up, immolate, Tac. A. 2, 13: cum videant jus civitatis illo supplicio esse mactatum, Cic. Verr. 2, 4, 11, § 26: aut naves uram, aut castra mactabo, to destroy, Att. ap. Non. 341, 18.—Hence, mactus, a, um, Part., sync. for mactatus: boves mactae, Lucr. 5, 1339 (better referred to maco, q. v.).
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

mactet | ve: pres subj act 3rd sg

• mactō, āvī, ātum, āre (mactus), tr.,
1. honorer
  1. a) [les dieux] : puerorum extis deos manes Cic. Vat. 14, honorer les dieux mânes avec les entrailles d'enfants immolés, cf. Div. 1, 18 ;
  2. b) [qqn] : aliquem honoribus Cic. Rep. 1, 67, honorer qqn de magistratures, gratifier, de... ;
  3. c) [en mauv. part.] = afficere : aliquem malo, infortunio Pl. Aul. 535 ; Pœn. 517, faire éprouver du mal, du dommage à qqn || punir : aliquem summo supplicio, morte Cic. Cat. 1, 33 ; Rep. 2, 60, punir qqn du dernier supplice, de la mort
2. sacrifier, immoler [en l'honneur des dieux] : Cereri bidentes Virg. En. 4, 57, sacrifier des brebis à Cérès, cf. Cato Agr. 134, 2 ; Lucr. 3, 52 || [fig.] hostiam alicui Cic. Fl. 95, sacrifier une victime à qqn
3. [par ext.]
  1. a) tuer, mettre à mort : [poet.] Cic. Tusc. 2, 22 ; Virg. En. 10, 413 ;
  2. b) ruiner, détruire : Cic. Fl. 52 ; Verr. 2, 4, 26 ; Tac. Ann. 2, 13. ➳ mactassint = mactaverint Afran. 264 ; Pompon. Com. 137 ; Enn. Scen. 333.