Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 9 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

interfēcissēs | que: plup subj act 2nd sg

• interfĭcĭo, fēci, fectum (archaic pass.: interfiat, Lucr. 3, 872: interfieri, Plaut. Trin. 2, 4, 131), 3, v. a. [inter-facio], to put between.
  1. I. In gen. (rare): terrae natura medicatas aquas interficit, Plin. 2, 100, 104, § 222 (al. inficiat).—
  2. II. In partic.
    1. A. To consume, devour: piscium magnam atque altilium vim, Lucil. ap. Non. 330, 31 al. —
    2. B. To destroy, bring to naught: messes, Verg. G. 4, 330: herbas, Cic. Fragm. ap. Non. 450, 2: usum, fructum, victum, Plaut. Merc. 5, 1, 4: virginitatem, App. M. 5, p. 160, 25.—
    3. C. To kill, slay, murder (class.; syn. neco, occido, trucido): aliquem, Cic. Att. 13, 10; Caes. B. G. 1, 12 fin.; 2, 23; Sall. Cat. 18, 5; Liv. 31, 18, 7 al.: feras, Lucr. 5, 1249.—With abl. of separation, to cut off from: aliquem et vitā, et lumine, Plaut. Truc. 2, 6, 37.—With abl. of means: anum siti fameque atque algu, id. Most. 1, 3, 36.—
      1. 2. Esp. with se, to commit suicide: se ipsum, Sulp. ap. Cic. Fam. 4, 12, 2: omnes desperatā salute se ipsi interficiunt, Cic. de Or. 3, 3, 10; Caes. B. G. 5, 37, 6; Liv. 31, 18, 7; Tac. A. 6, 18; Quint. 11, 1, 36; Curt. 6, 11, 20; Aug. Civ. Dei, 1, 17 fin. al.—*
    4. D. To interrupt: sermonem, App. M. 11, p. 269.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

interfēcissēs | que: plup subj act 2nd sg

• interfĭcĭō, fēcī, fectum, ĕre (inter et facio), tr.,
1. détruire, anéantir : herbas Cic. d. Non. 450, 2, messes Virg. G. 4, 330, détruire les plantes, les moissons
2. tuer, massacrer : aliquem Cic. Cat. 1, 15 ; senatum Cic. Pis. 15 ; exercitus Cic. Phil. 2, 55, tuer qqn, massacrer le sénat, des armées ; se ipsi interficiunt Cæs. G. 5, 37, 6, ils se suicident, cf. Sulp. Ruf. d. Cic. Fam. 4, 12, 2 ; Liv. 31, 18, 7.