Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 12 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

inĭcient: fut ind act 3rd pl

• īnĭcĭo (less correctly injĭcĭo, v. Brambach's Hilfsb. p. 19), jēci, jectum (endojacito for inicito, Leg. XII. Tab. ap. Fest. in struere, p. 313, a, Müll.:
  1. I. injexit for injecerit, Plaut. Pers. 1, 2, 18), 3, v. a. [in-jacio].
    1. A. Lit., to throw, cast, or put in, on, or into: cum mea domus ardebat ignibus injectis, Cic. Pis. 11, 26: ignem castris, Liv. 40, 31, 9: ignes tectis, id. 25, 39, 3: semen, Plin. 18, 18, 48, § 173: opus flammis, Quint. 6 praef. 3: foculo manum, Liv. 2, 12, 13: vestem flammae, Suet. Caes. 84; hence: inicere se, to throw or fling one's self anywhere: se in medios hostes ad perspicuam mortem, Cic. Dom. 24, 64: se in ignem. Ter. And. 1, 1, 113: sese medium in agmen, Verg. A. 2, 408: sese morti, id. ib. 9, 553: se flammae, Plin. 8, 40, 61, § 143.—
    2. B. To throw or put on or upon, to throw at or over any thing.— In gen.: pallium inice in me huc, Plaut. Truc. 2, 5, 26: eique laneum pallium injecit, Cic. N. D. 3, 34, 83: togam ex integro, Quint. 11, 3, 156: bracchia collo, Ov. M. 3, 389; cf.: bracchia caelo, i.e. to attack, id. ib. 1, 184: securim alicui, Cic. Mur. 24, 48: pontem, Liv. 26, 6, 2: eo super tigna sesquipedalia iniciunt, Caes. B. C. 2, 10: taedas ad fastigia tectorum, Val. Fl. 2, 235: manicas alicui, Plaut. Capt. 3, 5, 1: catenas alicui, Cic. Verr. 2, 5, 41, § 106; cf.: vincula alicui, id. Fin. 3, 22, 76; Verg. E. 6, 19: frenos alicui, Cic. Phil. 13, 9, 20: frena, Hor. C. 4, 15, 11: spiranti pulvinum, Suet. Calig. 12: cervicibus laqueum, id. Vit. 17: injecti umeris capilli, i. e. falling over her shoulders, Ov. M. 11, 770.—
    3. C. Esp.
      1. 1. Inicere manum alicui, to lay one's hand on, to take hold of any one, in order to make him stand still, Petr. 115. —
      2. 2. In a jurid. sense, to seize, take possession of, as one's property, without a previous judicial decision (which was permitted, e. g. to a master on meeting with his runaway slave; v. injectio): virgini venienti in forum minister decemviri manum injecit, servā suā natam appellans, Liv. 3, 44, 6; so Dig. 18, 7, 9 al.—So too in summoning before a judge: ubi quadruplator quempiam injexit (injecerit) manum, Plaut. Pers. 1, 2, 18; id. Truc. 4, 2, 49.—
  2. II. Trop.
    1. A. In gen., to bring into, inspire, infuse, occasion, cause: inicere tumultum civitati, Cic. Cat. 3, 3, 7: alicui formidinem, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 68: spem, id. Att. 3, 22, 1: terrorem mortis, id. Fin. 5, 11, 31: religionem, id. Caecin. 33, 97: scrupulum, id. Clu. 28, 76: alicui mentem ut audeat, id. Mil. 31, 84: alicui cogitationem de triumpho, id. Att. 7, 3, 2: curam, ne, Liv. 27, 4, 2: alacritatem et studium pugnandi exercitui, Caes. B. G. 1, 46: metum alicui in pectus, Plaut. Cas. 3, 3, 26: vultis hoc certamen uxoribus vestris inicere? to give occasion for, Liv. 34, 4, 14: cunctationem, to cause delay, id. 35, 25, 5: arma regnis, i. e. bellum inferre, Stat. Th. 1, 241: frustrationem, to produce deception, confusion, Plaut. Am. 3, 1, 15: alicui causam deliberandi, to furnish, Cic. Caecin. 2, 4: plaga injecta petitioni, given, Cic. Mur. 23, 48.—
        1. b. Of the mind, with se, to dwell upon, reflect on: in quam (magnitudinem regionum) se iniciens animus, etc., Cic. N. D. 1, 20, 54.—
    2. B. In partic.
      1. 1. Manus inicere (acc. to I. B.), to seize upon, take possession of, exercise power over: animus sacer et aeternus est, et cui non possint inici manus, Sen. Cons. ad Helv. 11 fin.: quieti ejus injeci manum, I have torn him away from his repose, Plin. Ep. 10, 19, 2: injecere manum Parcae, took possession of him, Verg. A. 10, 419.—
      2. 2. Inicere, to throw out a hint, to mention, suggest: quia nuper injecit, Cic. Quint. 21, 68: Bruto cum saepe injecissem de ὁμοπλοίᾳ, id. Att. 16, 5, 3: cum mihi in sermone injecisset, se velle, etc., Trebon. ap. Cic. Fam. 12, 16, 2: alicui nomen alicujus, id. Dom. 6, 14.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ĭnĭcĭō Copy link
ⓘ

inĭcient: fut ind act 3rd pl

• ĭnĭcĭō, ĕre, v. injicio.