Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 8 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

inertis: masc/fem/neut gen sg

inertīs: masc/fem acc pl

• ĭners, ertis (abl. inerti, Plin. 16, 43, 83, § 227:
  1. I. inerte, Ov. P. 1, 5, 8; 1, 10, 14), adj. [2. in-ars], unskilled in any art or trade, without skill, unskilful (class.): ut perhibetur iners, ars in quo non erit ulla, Lucil. ap. Serv. ad Verg. A. 4, 158: artes, quibus qui carebant, inertes a majoribus nominabantur, Cic. Fin. 2, 34, 115: versus, artless ( = sine arte et gravitate facti), Hor. A. P. 445.—In partic., = iners dicendi, arte dicendi carens: homo non inertissimus, Cic. Div. in Caecil. 21, 67. —
  2. II. In gen., inactive, idle, indolent, sluggish, inert.
    1. A. Of living beings: linguā factiosi, inertes operā, Plaut. Bacch. 3, 6, 13: silvicolae homines bellique inertes, Naev. ap. Macr. S. 6, 5, § 9: gerro, iners, etc., Ter. Heaut. 5, 4, 10: vicissent inprobos boni fortes inertes, Cic. Sest. 19, 43: senectus, id. de Sen. 11, 36: homo inertior, ignavior proferri non potest, Cic. Verr. 2, 2, 78, § 192: pecus, Verg. A. 4, 158; cf.: fera membris, Plin. 8, 21, 32, § 77.—
    2. B. Of inanim. and abstr. things: inertissimum et desidiosissimum otium, Cic. Agr. 2, 33: inertissima segnitia, id. Fin. 1, 2, 5: ignavum et iners genus interrogationis, empty, idle, id. Fat. 13, 29: aquae, stagnant waters, Ov. H. 18, 121: stomachus, i. e. without digestion, id. P. 1, 10, 14: glaebae, that bear nothing, without cultivation, Verg. G. 1, 94: terra, motionless, immovable, Hor. C. 3, 4, 45: horae, leisure hours, id. S. 2, 6, 61: tempus, Ov. P. 1, 15, 44: Brutus castigator lacrimarum atque inertium querellarum, Liv. 1, 59, 4.— Of food, without flavor, insipid: caro, Hor. S. 2, 4, 41: blitum iners videtur, ac sine sapore, aut acrimonia ulla, Plin. 20, 22, 93, § 252: sal, id. 31, 7, 39, § 82: vita, inactive, quiet, Tib. 1, 1, 5. — Poet., causative, rendering idle or inactive: frigus, Ov. M. 8, 790: somni, id. Am. 2, 10, 19. — Hence, adv.: ĭnerter, and sup. inertissime, Charis. 165 P.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

inertis: masc/fem/neut gen sg

inertīs: masc/fem acc pl

• ĭners, ertis (in et ars),
1. étranger à tout art : Cic. Fin. 2, 115 || sans capacité, sans talent : Cic. Cæcil. 67 ; poeta Cic. CM 5, poète sans valeur
2. sans activité, sans énergie, sans ressort, inactif, mou : lingua factiosi, inertes opera Pl. Bacch. 542, agiles pour la langue, inertes pour l'action, cf. Cic. Verr. 2, 2, 192 ; CM 36 ; Sest. 43 || inertissimum otium Cic. Agr. 2, 91, l'oisiveté la plus inerte ; iners genus interrogationis Cic. Fato 29, le raisonnement de l'inertie [ἀργὸς λόγος] ; glæbæ inertes Virg. G. 1, 94, mottes de terre improductives [à cause de leur masse compacte] ; inertes horæ Hor. S. 2, 6, 61, heures de paresse ; inertes querelæ Liv. 1, 59, 4, plaintes stériles
3. fade, insipide : caro Hor. S. 2, 4, 41, viande fade
4. [poét.] qui rend inerte, qui engourdit : iners frigus Ov. M. 8, 790, le froid qui engourdit.