Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries

Save the ticked dictionaries as a set. Click a saved set to switch to it.

Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Color coding
50%
Contents (2 entries · 4 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

gŭbernās: pres ind act 2nd sg

• gŭberno, āvi, ātum, 1, v. a., = κυβερνῶ, to steer or pilot a ship (class.).
  1. I. Lit.: dum clavum rectum teneant navemque gubernent, Enn. ap. Isid. Orig. 19, 2 (Ann. v. 472 Vahl.): ut si nautae certarent, quis eorum potissimum gubernaret, Cic. Off. 1, 25, 87: tranquillo mari gubernare, id. Rep. 1, 6.—Prov.: gubernare e terra, i. e. to guide those who are in peril while keeping in safety one's self, Liv. 44, 22, 14: quilibet nautarum tranquillo mari gubernare potest, id. 24, 8, 12; cf. gubernator, I. fin.—
  2. II. Transf., in gen., to direct, manage, conduct, govern, guide (a favorite word with Cic.; cf.: moderor, rego): qui eos gubernat animus infirmum gerunt, Ter. Hec. 3, 1, 31: quid miramur L. Sullam, cum solus rem publicam regeret orbemque terrarum gubernaret? etc., Cic. Rosc. Am. 45, 131; cf.: melius gubernari et regi civitates, id. Rep. 2, 9: rem publicam, id. ib. 1, 34; 3, 35; cf. also: in gubernanda re publica, id. ib. 1, 29: teque hortor, ut omnia gubernes ac moderere prudentia tua, id. Fam. 2, 7, 1; cf.: illa tormenta gubernat dolor, id. Sull. 28, 78: totam petitionem, id. Mil. 9, 25: velim ergo totum hoc ita gubernes, ut, etc., id. Att. 13, 25, 2: sed haec fortuna viderit, quoniam ratio non gubernat, id. ib. 14, 11, 1; cf.: sed haec deus aliquis gubernabit, id. ib. 6, 3, 3: fortunae motum, id. ib. 8, 4, 1: iter meum rei publicae et rerum urbanarum ratio gubernabit, id. Fam. 2, 17, 1: vitam, id. Fin. 2, 13, 43: fortunam suam, Vell. 2, 127, 1: Massyleum virga gubernet equum, Mart. 9, 23, 14.— Absol.: jam ex sermone hoc gubernabunt doctius porro, will steer, i. e. behave, Plaut. Mil. 4, 2, 99; cf. gubernator, II.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
ⓘ

gŭbernās: pres ind act 2nd sg

• gŭbernō, āvī, ātum, āre (κυϐερνῶ), tr.,
1. [abst] diriger un navire, tenir le gouvernail : Cic. Off. 1, 87 || [prov.] gubernare e terra Liv. 44, 22, 14, gouverner du rivage, vouloir piloter sans quitter la terre, cf. Liv. 24, 8, 12
2. tr., navem Enn. Ann. 483, diriger un navire || [fig.] diriger, conduire, gouverner : Cic. Amer. 131 ; Sulla 78 ; Mil. 25 ; Nat. 2, 73 ; Rep. 3, 47 ; etc.