dis-pello Copy link Outline I. Lit.II. Trop., to scatter, drive away, dispel ... ⓘdispellāris: pres subj pass 2nd sg • dis-pello, pŭli, pulsum, 3, v. a., to drive asunder, to scatter, disperse (rare but class.). I. Lit.: dispulsa suo de coetu materiaï Copia, Lucr. 1, 1017: pecudes dispulsae, Cic. Att. 7, 7, 7: ater quos aequore turbo Dispulerat, Verg. A. 1, 512; cf. ib. 538: umbras, id. ib. 5, 839: aequora prorā, Stat. Th. 5, 335.— II. Trop., to scatter, drive away, dispel: (philosophia) ab animo tamquam ab oculis caliginem dispulit, Cic. Tusc. 1, 26, 64; cf.: tenebras calumniae, Phaedr. 3, 10, 42: somnos, Sen. Troad. 452: curas, Sil. 8, 164: inediae metum, Amm. 14, 7.
dispellō Copy link Outline 1 disperser, dissiper : || [avec ab ], chasser loin de :2 fendre [les flots] : . ⓘdispellāris: pres subj pass 2nd sg • dispellō, pŭlī, pulsum, ĕre, tr., [s'emploie ordint au pf et part.], 1. disperser, dissiper : Cic. Att. 7, 7, 7 ; Virg. En. 1, 512 || [avec ab], chasser loin de : Cic. Tusc. 1, 64 2. fendre [les flots] : Stat. Th. 5, 335.