Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.

Dictionary settings

Enabled Dictionaries
Search Scope

Match conjugated verbs and declined nouns/adjectives.

Highlight Strength 50%
Contents (2 entries · 5 senses)
L&S Lewis & Short (1)
Source
Source & Attribution
Text provided under a CC BY-SA 4.0 license by the Perseus Digital Library, with funding from the National Endowment for the Humanities. Digitized from Charlton T. Lewis and Charles Short, A Latin Dictionary (1879). Data originally from PerseusDL/lexica and accessed from github.com/nkprasad12/lexica.
ⓘ

conquestam: perf part pass fem acc sg

• con-quĕror, questus, 3,
  1. I. v. dep. a. and n., to complain of a thing, or to bewail, lament passionately or much (class. in prose and poetry).
          1. α. With acc.: conqueri fortunam adversam non lamentari decet, Pac. ap. Cic. Tusc. 2, 21, 50: res suas adversum illum (mulier), Titin. ap. Non. p. 232, 22; cf.: fortunas suas mecum (mulier), Plaut. Mil. 2, 1, 47: decumarum imperia, bonorum direptiones, iniqua judicia, etc., Cic. Verr. 2, 4, 50, § 111; cf.: vim atque injuriam dictatoris apud patres, Liv. 8, 33, 4; 1, 53, 5; 40, 24, 6 al.; Auct. Her. 2, 31, 50; * Quint. 6, 1, 18; Tac. H. 1, 54 bis; Suet. Aug. 66; Tib. 1, 10, 54; Ov. M. 14, 243 al.: aliquid pro re publicā, Cic. Sest. 2, 3.—
          2. β. With acc. and inf.: se dissolvi, Lucr. 3, 612; so Suet. Tib. 10; 34; id. Claud. 2.—
          3. γ. With de or cur: de alicujus improbitate deplorare et conqueri, Cic. Verr. 2, 3, 18, § 45: de alicujus injuriā, id. Fam. 5, 2, 6: uti conquereretur, cur Pisonem aditu arceret, Tac. A. 15, 60: quod, id. ib. 15, 61: Tiberio de eādem re ... apud se per epistulam conquerenti ita rescripsit, Suet. Aug. 51 fin.: eos apud se de collegarum judicio fuisse conquestos, Aug. Ep. 53, 5.—
          4. δ. Absol.: aliā voce ac res monebat, Ter. Hec. 3, 3, 15: conquerar an sileam? Ov. M. 9, 147: quid ego ignaris nequiquam conqueror auris, Cat. 64, 164: alicui, Sil. 8, 94.—Impers.: postero die in senatu conquestum, Suet. Caes. 20.
GAF Gaffiot (1)
Source
Source & Attribution
Félix Gaffiot, Dictionnaire illustré latin-français (1934). Digital data kindly provided by gaffiot.fr.
conquĕror Copy link
ⓘ

conquestam: perf part pass fem acc sg

• conquĕror, questus sum, ĕrī, tr., se plaindre vivement de, déplorer : fortunam adversam Pacuv. d. Cic. Tusc. 2, 50, déplorer la fortune contraire ; iniqua judicia Cic. Verr. 2, 4, 111, se plaindre de jugements iniques || nihil cum aliquo de alicujus injuria conqueri Cic. Fam. 5, 2, 6, ne pas faire part à qqn de ses plaintes sur les injustices de qqn ; ad aliquem aliquid Cic. Verr. 2, 5, 171, porter une plainte devant qqn (apud aliquem Suet. Aug. 51) || [avec prop. inf.] se plaindre que : Lucr. 3, 613 ; Liv. 2, 3, 3, etc. || [avec quod] se plaindre de ce que : Cic. Inv. 1, 109 ; Tac. H. 3, 37, etc. || [avec cur] demander en se plaignant pourquoi : Tac. Ann. 15, 60.