bardus Copy link ⓘbarda: fem nom/voc sg · neut nom/voc/acc plbardā: fem abl sg • bardus, a, um, adj [root garu-, whence also gravis; Sanscr. guruú; cf. Gr. βαρύς, βραδύς, and Lat. brutus], stupid, dull of apprehension (rare), Fest. p. 28; cf. Non. p. 10, 3 sq.; Adamant. ap. Cassiod. p. 2299 P.: stulti, stolidi, fatui, fungi, bardi, blenni, buccones, etc., Plaut. Bacch. 5, 1, 2; so id. Ep. 3, 3, 40; id. Pers. 2, 1, 2 (quoted by Non. l. l.): Zopyrus stupidum esse Socratem dixit et bardum, * Cic. Fat 5, 10: Pictor bardior, Tert. adv Herm. 36.—Sup. and adv. not in use.
bardus Copy link ⓘbarda: fem nom/voc sg · neut nom/voc/acc plbardā: fem abl sg • 1 bardus, a, um, lourd, stupide : Cic. Fato 10, cf. Non. 10 || bardior Tert. Herm. 36.
bardus Copy link ⓘbarda: fem nom/voc sg · neut nom/voc/acc plbardā: fem abl sg • 2 bardus, ī, m., barde, chanteur et poète chez les Gaulois : P. Fest. 34 ; Luc. 1, 449 ; Amm. 15, 9, 8.