ăpīcĭus Copy link ⓘăpīcium: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)Ăpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) • ăpīcĭus, a, um, adj. [apis], sought by bees, liked by bees; hence, sweet, dainty, = apianus, q. v.: uvae, Cato, R. R. 24, 1; Varr. R. R. 1, 58; Plin. 14, 4, 5, § 46; Macr. S. 2, 16.—Hence, ăpīcĭum, i, n., sc. vinum, Cato, R. R. 6, 5; 7, 1; Varr. R. R. 1, 25.
Ăpīcĭus Copy link Outline I. A.. A notorious epicure under Augustus and Tiberius ...B. The title of a Latin book on cookery ...II. Deriv. ⓘĂpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) • Ăpīcĭus, ii, m. I. A.. A notorious epicure under Augustus and Tiberius, Plin. 10, 48, 68, § 133; cf. Tac. A. 4, 1.—Hence, B. The title of a Latin book on cookery, yet extant, in ten books, whose author is unknown, v. Bähr, Lit. Gesch. p. 521; Teuffel, Rom. Lit. § 278, 4.— II. Deriv.: ăpīcĭ-ānus, a, um, adj., of or pertaining to Apicius: coctura, Plin. 19, 8, 41, § 143: patina, Apic. 4, 2: condimenta, Tert. Anim. 33.
ăpīcĭus Copy link ⓘăpīcium: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)Ăpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) • 1 ăpīcĭus, a, um, uva apicia Cato Agr. 24, 1, sorte de plant de vigne, cf. Plin. 14, 46 ; apicium vinum ou apicium seul = vin apicien [vin de ce plant particulier]: Cato Agr. 6, 4 ; Varro R. 1, 58. ➳ peut-être est-ce Apicius, a, um, dérivé de Apicius.
Apīcĭus Copy link ⓘăpīcium: neut nom/voc/acc sg · masc acc sg · masc/neut gen pl (poetic)Ăpīcium: masc acc sg · masc gen pl (poetic) • 2 Apīcĭus, ĭī, m., M. Gavius Apicius [gastronome célèbre] : Plin. 10, 133 ; Sen. Helv. 10, 2 ; Tac. Ann. 4, 1 || -ciānus, a, um, d'Apicius : Plin. 19, 143.