ăpīcĭus Copy link ⓘăpīciam: fem acc sg • ăpīcĭus, a, um, adj. [apis], sought by bees, liked by bees; hence, sweet, dainty, = apianus, q. v.: uvae, Cato, R. R. 24, 1; Varr. R. R. 1, 58; Plin. 14, 4, 5, § 46; Macr. S. 2, 16.—Hence, ăpīcĭum, i, n., sc. vinum, Cato, R. R. 6, 5; 7, 1; Varr. R. R. 1, 25.
ăpīcĭus Copy link ⓘăpīciam: fem acc sg • 1 ăpīcĭus, a, um, uva apicia Cato Agr. 24, 1, sorte de plant de vigne, cf. Plin. 14, 46 ; apicium vinum ou apicium seul = vin apicien [vin de ce plant particulier]: Cato Agr. 6, 4 ; Varro R. 1, 58. ➳ peut-être est-ce Apicius, a, um, dérivé de Apicius.
Apīcĭus Copy link ⓘăpīciam: fem acc sg • 2 Apīcĭus, ĭī, m., M. Gavius Apicius [gastronome célèbre] : Plin. 10, 133 ; Sen. Helv. 10, 2 ; Tac. Ann. 4, 1 || -ciānus, a, um, d'Apicius : Plin. 19, 143.